62 Нуқтаҳои дуо либосҳои бадиеро, ки ба тақдир ва муваффақияти мо муқобиланд, нобуд мекунанд

1
161

Имрӯз мо бо 62 нуқтаи намоз сарукор хоҳем кард, ки либосҳои бадро нест мекунанд, ки бар хилофи тақдир ва муваффақияти мо ҳастанд.

Худо ба мо ҳамчун фарзандони худ баракатҳои зиёде ваъда кардааст, аммо баъзе қувваҳое ҳастанд, ки метавонанд аз хешовандони модар, хешовандони падар бошанд, ки намехоҳанд муваффақ бошем ё пешрафти моро дар зиндагӣ бад мебинанд. Тавре ки дар китоби Эфсӯсиён 6 гуфта шудааст, ки мо на танҳо бар зидди ҷисм ва хун мубориза мебарем, балки ба бисёр қувваҳои бадие, ки рӯҳонӣ ҳастанд ва бо чашмҳо дида намешаванд, балки танҳо кӯмаки Худо ва рӯҳулқудс метавонад ба мо кӯмак кунад, ки онҳоро мағлуб кунем. Мо мебинем, ки баъзан ваќте ки мо ба комёбї ва ё расидан ба маќсад наздик мешавем, мушкил мешавад ва ба назар мерасад, ки баракати мо њанўз дур аст.

Шумо инчунин метавонед хонданро дӯст доред: 20 оятҳои Китоби Муқаддас дар бораи чӣ гуна мағлуб кардани иблис

KҲАР РӮЗ ТЕЛЕВИЗОРИВРУГРО ДАР ЮТУБ ТАМОШО КУНЕД
Акнун,

Баъзеҳо буданд либоси бад мепӯшид ки ба ёрирасони онхо шинос шудан ва ёрй расонданро душвор мегардонад. Дар мавзӯи имрӯза мо бо либосҳои бад сарукор дорем ва бо файзи махсуси Худо онҳо аз оташи пурқудрати Худо бо номи пурқимати Исои тавоно комилан нест карда мешаванд.


Ҳар касе, ки дар тан либоси нокомӣ мепӯшад, пешрафт дар зиндагӣ душвор аст, бинобар ин мо мебинем, ки муҳим аст, ки мо ба назди Худо биёем ва бо ин кор пеш аз он ки ҳаёти моро хароб кунад, ҳал кунем. Танҳо Худо метавонад моро наҷот диҳад ва ёрӣ диҳад ва ин либоси ақибмонӣ ва рукудро нест кунад. Пеш аз он ки мо дуо гӯем, биёед боби Китоби Муқаддасро хонем.

Дар китоби Закарё 3 гуфта шудааст: 1 «Ва ӯ ба ман Еҳушаъ саркоҳинро нишон дод, ки дар ҳузури фариштаи Худованд истодаанд, ва шайтон дар тарафи рости ӯ истода, ба ӯ муқобилат кунад. 2. Ва Худованд ба шайтон гуфт: «Худованд туро мазаммат кунад, эй шайтон; Ҳатто Худованде ки Ерусалимро баргузида бошад, туро мазаммат мекунад: магар ин ганҷе нест, ки аз оташ канда шудааст? 3. Ва Еҳушаъ либоси палид дар бар дошт ва дар пеши фаришта истода буд. 4. Ва дар љавоб ба касоне, ки дар пеш истода буданд, сухан ронда, гуфт: «Либоси палидро аз вай бигиред». Ва ба вай гуфт: «Инак, гуноҳатро аз ту дур кардам, ва ба ту либоси дигар мепӯшонам». 5. Ва ман гуфтам: «Бигзор бар сари вай мити зебо бигузоранд». Пас бар сари ӯ мисраи зебо гузоштанд ва ба ӯ ҷомаҳо пӯшонданд. Ва фариштаи Худованд дар он ҷо истода буд. 6. Ва фариштаи Худованд ба Еҳушаъ эътироз карда, гуфт: 7. Худованди лашкарҳо чунин мегӯяд; Агар ту бо роҳҳои Ман рафтор хоҳӣ кард, ва агар фармони маро риоя хоҳӣ, хонаи маро низ доварӣ хоҳӣ кард, ва ҳавлиҳои Маро низ нигоҳдорӣ хоҳӣ кард, ва ман ба ту ҷойҳое хоҳам дод, ки дар миёни онҳо дар он ҷо роҳ гардӣ.

Нуқтаҳои дуо 

  1. Ҳар як қудрат, шахсият ё рӯҳе, ки барои ман либосҳои нангин ва расвоӣ мекорад, бо либосҳои худ ба номи Исо бимиред. 
  2. Ту он либоси бад, ту андозаи ман нестӣ, ман туро рад мекунам ва ба номи Исо туро оташ задам 
  3. Ҳар як мушкилот дар ҳаёти ман, ки аз либоси бад бармеояд, бо хуни Исо ба охир мерасад.  
  4. Ҳар як либос дар ҳаёти ман ба ман мушкилот меорад, ба номи Исо оташ мегирад ва хокистар мешавад. 
  5. Шумо қудрати буридан ҳастед, ҳоло ба номи Исо бимиред
  6. Ҳар як аломати шайтонӣ дар рӯҳ, ҷонам ва ҷисми ман бо хуни Исо нест карда мешавад.
  7. Либоси камбизоатӣ барои ман омода карда шудааст, Ба номи Исо оташ гиред ва хокистар кунед 
  8. Либоси беморӣ ва заъф барои ман омода карда шуда, ба номи Исо оташ гирифта, хокистар мешавад 
  9. Либоси ақибмонӣ ва нокомиҳо барои ман омода шудааст, ба номи Исо оташ мегирад ва хокистар мешавад 
  10. Либоси нафрат ва радкунӣ барои ман омода шудааст, ба номи Исо оташ мегирад ва хокистар мешавад 
  11. Либоси ошуфтагӣ ва ноумедӣ барои ман омода шудааст, ба номи Исо оташ гирифта, хокистар мешавад 
  12. Либоси нокомӣ ва бараҳна барои ман омода карда шуда, ба номи Исо оташ гирифта, хокистар мешавад 
  13. Либоси бадбахтӣ ва нобоварӣ барои ман омода карда шуда, ба номи Исо оташ гирифта, хокистар мешавад 
  14. Либоси ноумедӣ ва нокомие, ки барои ман омода шудааст, ба номи Исо оташ мегирад ва хокистар мешавад 
  15. Либоси рукуд ва маҳдудиятҳо барои ман омода карда шуда, ба номи Исо оташ гирифта, хокистар мешавад
  16. Либоси дер дар чизҳои хуб ва мазаммате, ки барои ман омода шудааст, ба номи Исо оташ гиред ва хокистар шавед 
  17.  Ҳар як қудрате, ки барои иваз кардани либоси шарафи ман ба либоси бад таъин шудааст, афтод ва бимирад, ба номи Исо 
  18. Иблис, шумо наметавонед ягон бемориро ба сари ман бор кунед, зеро ман бо хуни Исо халос шудаам.
  19. Либосҳои рӯҳонии аҷиб аз бадани ман ба номи Исо меафтанд.
  20. Шумо дар ҳаёти ман азоб мекашед, Худованд шуморо ба номи Исо мазаммат мекунад.
  21. Аҳдҳои бад аз молияи ман ба номи Исо мешикананд.
  22.  Обҳои азобе, ки ба ҳаёти ман ҷорӣ мешаванд, ба номи Исо хушк мешаванд,
  23. Барқарорсозии илоҳӣ, бархез ва маро ба номи Исо ҷойгир кун.
  24. Ҳар чизи хуберо, ки душманон аз ҳаёти ман дуздидаанд, ман онҳоро ба номи Исо барқарор мекунам.
  25. Қудратҳо дар паси зулми ман, ба номи Исо мемиранд.
  26. Оташ аз даҳони Худованд, вазъиятҳои манфии атрофи маро ба номи Исо истеъмол кунед.
  27. Эй Парвардигори ман, бархез ва либоси ҷалолро ба исми Исо бар ман бипӯш.
  28. Шумо тақдири ман ба номи Исо тақаллуби шайтонӣ, мубодилаи бад ё интиқоли бадро рад мекунед.
  29. Эй Парвардигори ман, бигзор фариштагони ту ҳар либоси бадро аз бадани ман бигиранд ва ба соҳибони худ ба номи Исо гузоранд
  30. Хуни Исо таъсири ҳар як либоси бадро ба ҳаёти ман ба номи Исо нест мекунад 
  31. Эй Парвардигори ман, ба номи Исо ҷомаи шарафро бар ман бипӯш.
  32. Ҳар як қудрат, рӯҳ ё шахсияте, ки барои ман либоси бад омода мекунад, ба номи Исо афтода мемирад 
  33. Дастони бад, ки барои ман либосҳои бад омода мекунанд, ба номи Исо хушк мешаванд ва хокистар мешаванд 
  34. Ҳар як либоси аҷибе, ки барои ман сохта шудааст, ба номи Исо оташ мегирад ва хокистар мешавад 
  35. Ҳар як либоси бадие, ки душманонам барои ман омода кардаанд, аз андозагирии ман ба номи Исо худдорӣ мекунанд 
  36. Ҳар як соҳиби бори бад, пайдо шавад ва бори худро ба номи Исо барад.
  37. Ҳар қудрате, ки барои гирифтани либоси шарафи ман таъин шудааст, шумо дурӯғгӯй ҳастед, ба исми Исо афтода ва мемиред.
  38. Ҳар қудрат, шахсият ва рӯҳе, ки барои ман либоси бад омода кардааст (як ба як ном гузоред, ба монанди ҷомаи зиндон, ҷомаи гадоӣ, ҷомаи нобиноиву нотавонӣ) ҷомаи бади туро мепӯшанд. Бимиред ва мурда бошед, ба номи Исо.
  39. Ҳар як либоси нодурусте, ки ман мепӯшам, эй Худо, бигзор фариштагони ту онро ба либоси дуруст ва дуруст ба номи Исо иваз кунанд 
  40. Ҳар як либоси бадие, ки ман мепӯшам, ки мушкилоти ҳаёти маро магнитӣ мекунад, ба номи Исо оташ мегирад ва хокистар мешавад. 
  41. Эй Парвардигори ман, ба ман барои мушкилоти ман дастури илоҳӣ деҳ, ба номи Исо 
  42. Эй Парвардигори ман, агар ҳаёти ман дар роҳи нодуруст бошад, маро бо марҳамати худ ба номи Исо ислоҳ кун 
  43. Эй Парвардигори ман, ба ман кӯмак деҳ, ки нуқсонро дар гили ҳаёти ман ба номи Исо ёбам 
  44. Эй Парвардигори ман ба ман ваҳй деҳ, ки маро дар ҷои лозима дар вақти лозима ба номи Исо гузорад 
  45. Ҳар мусибат дар ҳаёти ман, ки дар натиҷаи либоси бад ба вуҷуд омадааст, ба номи Исо мемирад 
  46. Ҳар як либоси камбизоатӣ, ки чизҳои хубро дар ҳаёти ман мекушад, ба номи Исо оташ мегирад ва хокистар мешавад.
  47. Ҳар як қудрате, ки ёварони таъинкардаи Худои маро дур мекунад, ки шумо ба номи Исо ноком шудаед, афтодаед ва мемиред 
  48. Ҳар як либосе, ки ба ман қарз медиҳад, ба номи Исо оташ мегирад ва хокистар мешавад 
  49. Ҳар як либоси заъфӣ барои ман омода шудааст, ки умрамро кӯтоҳ кунам, ман ҳоло туро канда, ба номи Исо оташ мезанам ва хокистар мекунам 
  50. Ҳар як беморие, ки дар ҳаёти ман барномарезӣ шудааст, то ҳаёти маро кӯтоҳ кунад ё маро дар беморхона нигоҳ дорад ё пуламро беҳуда сарф кунад, ҳоло ба номи Исо бимиред.
  51. Ҳар ҷомаи марги нобаҳангом ва қабристон бар ман ниҳод, то маро пеш аз вақт бикушам, туро кандааму оташ задам. ба номи Исо оташ гиред ва хокистар кунед 
  52. Ҳар қудрате, ки мехоҳад, ки ман бимирам, дар ҷои ман пас аз фармони Ҳомон ба номи Исо бимиред.
  53. Тирҳои марги бармаҳал ба ҳаёти ман афтоданд, ба исми Исо ҷаҳида ва баргаштанд 
  54. Ман ба дигарон ба қадри кофӣ хизмат кардам. Ҳоло вақти он расидааст, ки ман ба номи Исо устод бошам 
  55. Ҳар кӣ бояд бимирад, то он чизе ки Худо маро таъин кардааст, бимирад, ҳоло бимирад, бо раъд ба номи Исо бимирад 
  56. Ҳар қудрате, ки аз фазилатҳои ман истифода мебарад ва маро фақир мегардонад. Кифоя аст. Ту, ки қудрати ман фазилатҳои маро ба ман бармегардонӣ ва сипас ба номи Исо чаппа шуда мемирӣ 
  57. Ҳар қудрате, ки маро ба поён мекашад, ба номи Исо хокистар шавад 
  58. Ҳар дафъае, ки ман кӯшиш мекунам, ки онро ба номи Исо бардошта, хушк ва бимирам, дастони бад сари маро тела медиҳанд 
  59. Қудратҳое, ки бар зидди пешбарии ман кор мекунанд, ба номи Исо девона мешаванд ва мемиранд
  60. Ҳар як нақшаи шайтонӣ барои ҳаёти ман, ба исми Исо пароканда мешавад.
  61. Акнун, ки либоси ман иваз карда шуд, бигзор мавсими шодмонӣ, иҷрошавӣ ва ҷашни ман бо оташ зоҳир шавад, ба номи Исо 
  62. Худоро шукр, ки бурди ту.

 

KҲАР РӮЗ ТЕЛЕВИЗОРИВРУГРО ДАР ЮТУБ ТАМОШО КУНЕД
Акнун,

1 COMMENT

БАРОИ ИНТИХОБОТ

Назари худро бинависед!
Лутфан номи худро дар ин ҷо нависед

Ин сомона ба воситаи Akismet барои кам кардани спам истифода мешавад. Омӯзед, ки чӣ тавр маълумотҳои худро тафтиш кунед.